สวัสดีค่ะกลับมาแล้วหลังจากที่หายไปนานร่วมปีคือเรามีหนังสือเล่มหนึ่งที่อ่านแล้วรู้สึกชอบคือ หนังสือเรื่องมนุษย์ซึ่งเขียนโดยผศ.นภาจารี นำเบญจพล โดยส่วนที่เราชอบคือหัวข้อเรื่อง การกระทำในหน้าที่177 โดยมีเนื้อหาดังนี้
มนุษย์เป็นผู้กำหนดพฤติกรรมแห่งตนจากหัวใจ สู่วาจา และการกระทำอันเป็นเครื่องส่อแสดงถึงเจตนารมณ์ เป็นกระจกส่องฉายภายในแห่งจิตวิญญาณ ใจบสงดวงอ่อนหวาน นุ่มนวล เมตตา ปราณี ปรารถนาให้ผู้อื่นมีความสุข ในขณะที่ใจอีกบางดวงที่โหดร้าย เร่าร้อนริษยา โกรธชังและละโมบโลภมาก
ขอเวลาเพียงเสี่ยววินาทีเพื่อหันกลับมาดูหัวใจตนเองว่าเฉกเช่นใด เพื่อสร้างธรรมคีตาในหัวใจให้เสนาะด้วยบทพระธรรมแห่งพุทธองค์เพื่อความสงบร่มเย็นมิใช่เพื่อใครอื่นแต่เพื่อตัวตนของเรา
เป็นอย่างไรกันบ้าง เราเห็นว่าอ่านแล้วได้คุณค่ามีประโยชน์ก็เลยเอามาเล่าสู่กันฟัง ในความคิดเราแล้วเราค่อนข้างจะเห็นด้วยกับเรื่องนี้นะว่าหัวใจเป็นสิ่งที่จะกำหนดการกระทำของตนเองได้ว่าจะดีหรือร้าย ดังนั้นหากใครจะกระทำอะไรก็ต้องคิดให้ดีก่อนที่จะกระทำเสมอ ใครที่อ่านแล้วก็ช่วยแสดงความคิดเห็นนะคะว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง
มนุษย์เป็นผู้กำหนดพฤติกรรมแห่งตนจากหัวใจ สู่วาจา และการกระทำอันเป็นเครื่องส่อแสดงถึงเจตนารมณ์ เป็นกระจกส่องฉายภายในแห่งจิตวิญญาณ ใจบสงดวงอ่อนหวาน นุ่มนวล เมตตา ปราณี ปรารถนาให้ผู้อื่นมีความสุข ในขณะที่ใจอีกบางดวงที่โหดร้าย เร่าร้อนริษยา โกรธชังและละโมบโลภมาก
ขอเวลาเพียงเสี่ยววินาทีเพื่อหันกลับมาดูหัวใจตนเองว่าเฉกเช่นใด เพื่อสร้างธรรมคีตาในหัวใจให้เสนาะด้วยบทพระธรรมแห่งพุทธองค์เพื่อความสงบร่มเย็นมิใช่เพื่อใครอื่นแต่เพื่อตัวตนของเรา
เป็นอย่างไรกันบ้าง เราเห็นว่าอ่านแล้วได้คุณค่ามีประโยชน์ก็เลยเอามาเล่าสู่กันฟัง ในความคิดเราแล้วเราค่อนข้างจะเห็นด้วยกับเรื่องนี้นะว่าหัวใจเป็นสิ่งที่จะกำหนดการกระทำของตนเองได้ว่าจะดีหรือร้าย ดังนั้นหากใครจะกระทำอะไรก็ต้องคิดให้ดีก่อนที่จะกระทำเสมอ ใครที่อ่านแล้วก็ช่วยแสดงความคิดเห็นนะคะว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง
COLORLESS LANDSCAPE